İngilizcede Active bir cümleyi Passive cümleye veya Passive bir cümleyi Active cümleye nasıl çevireceğimizi anlatmadan önce bunların neler olduğunu birkaç örnekle hatırlayalım.

Active (etken) fiil, Passive (edilgen) fiil nedir?

Ayşe bardakları yıkadı.
Ayşe washed the glasses.

Özgür torn the curtain
Özgür perdeyi yırttı.

Bardakları kim yıkadı? Ayşe
Perdeyi kim yırttı? özgür

Yukarıdaki örnek cümlelerde bardakları yıkayan kişi ve perdeyi yırtan kişi bellidir ve belki de önemlidir, işte bir cümlede yapılan iş kadar o işi yapan kişi de önemli ise ve belli ise o cümlenin fiili etken (active) dir.

Şimdi de şu örneklere dikkat edelim.

Bardaklar yıkandı.
The glasses were washed.

The curtain was torn.
Perde yırtıldı.

cümlelerinde bardakları yıkayan kişi değilde bardakların yıkanmış olması perdeyi kimin yırttığı değilde perdenin yırtılmış olması daha önemlidir. İşte bir cümlede işi kimin yaptığı değil de işin yapılıp yapılmadığı önemli ise fiili Edilgen (passive) olarak kullanırız.
Şimdi etken bir fiili edilgen hale nasıl getiririz bunu görelim.
Türkçede etken bir fiili edilgen yapmak için fiilin köküne il-ıl-ül —ul takılarını getirdiğimizi hatırlayalım.

Örnekler
yazar
yazılır

çizer
çizilir

söndürür
söndürülür

uyar
uyulur

kırar
kırılır

keser
kesilir

durur
durdurulur

Bu kurala uymayan -n takısını alarak edilgen yapılan fiilerin de bulunduğunu hatırlarsınız.
bulur
bulunur

ister
istenir

söyler
söylenir

arar
aranır

ACTIVE bir cümle PASSIVE cümleye NASIL ÇEVRİLİR?

Active (etken) bir cümleyi Passive (edilgen) cümleye çevirirken;
1- Active cümlenin nesnesi bulunur, Passive cümlede bu nesne özne olarak kullanılır.
2- Active cümlede varsa kendi yardımcı fiili hiç değişmeden kullanılır.
3- TO BE = olmak fiili cümlenin zamanına ve özneye göre değiştirilerek kullanılır,
4- Active cümlenin zamanı ne olursa olsun passive cümlede fiilin past participle (üçüncü hali) kullanılır.

Cümleleri bütün zamanlarıyla teker teker anlatmadan önce "TO BE" olmak fiilini hatırlayalım, ("to be" gerçekte fiil olmasına rağmen passive cümlelerde yardımcı fiil görevindedir.)
"TO BE" nin edilgen (passive) cümlelerde kullanılışı o cümlenin zamanına göre değişir. Şimdi bu zamanlarda "to be" nasıl değişiyor bunu görelim.

Simple Present Tense (geniş zaman) "to be" özneye göre değişir.
I am ...
You are ...
He is ... olur.

Simple Past Tense (-di'li geçmiş zaman) "to be" özneye göre değişir.
I was ...
You were ...
He was ... olur.

Present Perfect Tense "to be" her öznede aynıdır.
I have been ...
You have been ...
He has been ...

Past Perfect Tense "to be" her öznede aynıdır. I had been ... You had been ...

Simple Future Tense
"to be" burada değişmez sadece "to" kalkar, "be" yalın olarak kullanılır. ^
I shall be ...
He will be ...

Diğer yardımcı fiillerle yapılan cümlelerde; "to be" değişmez, sadece "to" kalkar "be" yalın olarak kullanılır.
I can be ...
I could be ...
He may be ...
She must be ...
I have to be...
They needn't be
She ought to be
He might be ...
She had to be...
She has to be ...
We are to be ...
They would be ...

Bütün continuous Tenselerde "to be" being olarak değişir.
I am being ...
I was being ...
I have been being ...
I had been being ...
ı shall be being ...